Startpagina
Informatie
Programma
Nieuws/Agenda
Interessegroepen
Museumgroep
Verslagen
Archief verslagen
Avontuurlijke bootreis met de “Alcedo”
van Nederland naar Griekenland v.v.

Woensdagavond 19 februari kwamen 55 dames naar het WSP om te luisteren en te kijken naar het verhaal van de reis met de Lemsteraak van Fred Koch naar Griekenland en weer terug naar de werf in Nederland en nu met Nelie Schermer aan boord. Koosje Franken opende avond omdat voorzitter Dieuw Metselaar op vakantie was.

Voor de pauze vertelde Fred hoe hij Nelie heeft ontmoet, via een advertentie “zeilmaatje gevraagd” en ging daarna over tot de geschiedenis, aankoop, restauratie en vaartocht naar Griekenland. Daarna vertelde Nelie over de terugtocht naar Nederland. Alles natuurlijk met de prachtige beelden die zij beiden onderweg gemaakt hadden. We konden de hele reis goed volgen aan de hand van de afgebeelde route op een 2e scherm. In 1996 kocht Fred het in 1927 gebouwde schip “Liggende Beer”, dat in slechte staat van onderhoud verkeerde. Fred heeft er 12 jaar aan gewerkt om het schip geheel op te knappen en te moderniseren. De inrichting van binnen is als een compleet huis. Het schip kreeg een nieuwe naam “Alcedo” en dat betekent ijsvogel.

Nu kon de tocht naar Griekenland (overwinteren in Lefkas) beginnen. Maar in je eentje kan je echter zo’n tocht niet beginnen. Daarom gingnen zijn dochter en nog twee vrienden gingen samen met hem het avontuur aan. Voor de kust van  Frankrijk hadden ze een nare ervaring, De politie kwam namelijk aan boord om te kijken of zij smokkelwaar bij zich hadden.
Omdat weersvoorspellingen rond de Golf van Biscaje slecht waren, werd besloten  een andere route te nemen, namelijk via Zuid-Frankrijk door Canal du Midi naar de Middellandse Zee. Langs deze route moesten ze niet minder dan 120 door en vanaf Bordeaux moesten zelfs de masten worden gestreken i.v.m. de hoogte van de vele bruggen. Dit was een stevige klus, maar met behulp van groene zeep werd het een makkie.

Voor de grote oversteken over zee waren er meer mensen nodig met zeilervaring. Dus was er een afwisseling van vrienden die aan boord kwamen en weer weggingen om te helpen.
Soms werd er dag en nacht door gezeild om  bij daglicht een haven te bereiken. Het liefst werd er voor de kust of in een baai voor anker gegaan, dat scheelde dan weer havengeld. Er zijn vele havens aangelegd met geld van de Europese Unie, maar die zijn vaak niet afgebouwd, niet altijd goed onderhouden en er is vaak geen havenmeester.
Na een poosje op de eindbestemming Lefkas te hebben gelegen bleek dat het onderwaterschip vol zat met algen, schelpen, slijm e.d. Er was voor vertrek uit  Nederland namelijk geen speciale verf gebruikt die deze aangroei verhinderde. Dus moest de boot op de helling en worden schoongemaakt. Het slijpen, opruwen en goede coating aanbrengen heeft Fred in twee maanden geklaard.

De heenreis deed Fred dus alleen met dochter en vrienden, maar tijdens de overwintering in Lefkas leeerde hij Nelie kennen. Zij was n.a.v. de advertentie naar Griekenland gevlogen om kennis te maken en het klikte meteen. Nelie heeft ook al vele jaren zeilervaring. De voorbereidingen voor de terugtocht werden in Nederland gemaakt en met een bestelauto vol onderdelen, benodigdheden e.d. gingen Fred en Nelie naar Venetië. Vanaf hier gingen ze met de ferry naar Griekenland. De piano van Nelie ging ook mee voor het nodige vertier, want er was geen TV aan boord.
Het plan was om de auto daar te verkopen, maar dat lukte helaas niet; de zoon van Nelie heeft deze later naar Nederland teruggereden. Eerst werd nog het nodige onderhoud gepleegd, o.a. schilderen aan het schip en daarna was het nog even lekker genieten van de Griekse zon voordat aan de terugtocht werd begonnen. Voor de grote oversteek over zee kwamen er extra handen aan boord van familie en/of vrienden.
Op de terugvaart naar Nederland hadden ze nog een spannende ervaring. Na een uitstapje aan de wal, was er plotseling een windhoos. Toen zagen ze dat de ”Alcedo” was losgeraakt en richting zee dreef. Een speedboot in de buurt kwam te hulp en bracht ze weer naar het schip.

Onderweg vele steden en plaatsen bezocht. De “Alcedo” lag dan voor anker voor de kust en zij gingen dan met hun kleine bij-boot met buitenboord motor naar de vaste wal.
Terug door Frankrijk moesten zij 350 sluizen door en een smalle tunnel van 3 km lang. Met licht–schijnwerper- voorop de boeg moest ook deze hobbel genomen worden. De vaarwegen waren niet altijd even breed, goede stuurmanskunst had je hierbij zeker nodig. In het centrum van Parijs mochten zij naast een ander schip aanleggen en zo konden zij dus gemakkelijk een uitstapje maken in de stad. Daarna via Belgie  kwamen zij op de eindbestemming in Nederland, Zwartsluis aan, waar de boot op de helling ging en  gereed gemaakt voor de verkoop. Hiervoor moesten zij 350 sluizen door, maar ook nog een smalle donkere tunnel van 3 km lang. Maar met licht voor aan de boeg en een schijnwerper is de tunnel goed doorvaren.

Het volgende zeilavontuur is alweer in voorbereiding, maar dan gaan zij met de boot van Nelie.

Nelie en Fred kregen als dank voor hun geweldige presentatie een Beemster kaasje, alsmede de bekende gevulde envelop. Na afloop nog een gezellig samenzijn.

Roza Marie Langerijs