Het landelijke bestuur heeft Marti op de Weegh en mij gevraagd in het kader van het project Wit Rusland een ontmoetingsreis te organiseren.

Dit is geen makkelijke opdracht in een land waar nog bijna geen toerisme is en waar je niet even een hotel kan bellen voor informatie.  Men spreekt vaak alleen maar Russisch en dat spreek ik niet.

Toeval wil dat Robin van de Poll van Nehem International (hij leidt het project) mij vroeg een workshop toerisme en een workshop ”Hoe werf je plattelands vrouwen en hoe behoud je ze” in Wit Rusland te geven.
Hij stelde voor dit te combineren met een voorbereiding op de ontmoetingsreis in 2011.

Maandag 6 september 2010 vertrok ik naar Minsk, de hoofdstad van Wit Rusland.
Ik werd op de luchthaven verwelkomd door Olga.
Olga werkt voor Nehem en spreek redelijk Nederlands. Onderweg naar en in Minsk keek ik mijn ogen uit. Wat een mooie, moderne stad. Het hotel was midden in het centrum. Een kleine kamer en behoorlijk aan de prijs. Het eten is in tegenstelling verrukkelijk en heel betaalbaar.

De volgende dag gingen we op reis met de auto van Olga. Onderweg deden we veel kleine stadjes en dorpjes aan om te kijken of het de moeite waard was om met de groep te bezoeken. Ook bezochten we een kinderhuis. We keurden hotels, die overigens niet zo dik gezaaid zijn. Heb je er één gevonden, bleken al de kamers naar rook te stinken. Ik hoor onze dames al piepen.

In de avond kwamen we aan in Klyastitsy. Een dorpje waar een groep vrouwen lid is van de Plattelands vrouwen (zo heten ze daar), die graag wat willen verdienen met het agro toerisme.

We sliepen in het houten huisje van Alla, een soort voorzitster daar. Het huis is heel sober en de hygiëne liet wel wat te wensen over, maar de sfeer was geweldig.
Er werd 3x per dag voor ons Russische gerechten gekookt, alles uit eigen hof. Het varken was de dag voor onze aankomst geslacht. S’avonds in de sauna. Niet een sauna zoals hier, nee achter in de tuin aan de rand van het meer. Niks douchen tussendoor, maar in het licht van de maan afkoelen in het meer. Daarna een glas wodka en slapen. Ik wist niet meer dat de nacht zo donker en stil kon zijn.

De volgende dag heb ik samen met Olga al de huisjes die we willen gebruiken in 2011 bekeken. Soms moet de strozak vervangen worden door een goed matras en dit werd ons ook toegezegd.
Later op de dag waren de workshops.
Er waren enkele plattelands vrouwen uit het dorp en ook nog vanuit een dorp 50 km verder.
Er was een bioloog, die zijn diensten aanbood en ons aan de hand van dia’s de omgeving liet ontdekken. Verder was er nog een vrouw van de gemeente, die het toerisme stimuleerde.

Mijn workshop ging erover: “Wat hebben jullie toeristen te bieden en hoe zorg je ervoor dat ze terug komen”. Klein voorbeeld: als je gast nachts niet kan slapen van de muggen, gaan ze de volgende dag weg. Los dit probleem eenvoudig op met vliegengaas en een klamboe.
Ik had een klamboe meegenomen. Ze  zagen gelijk nog meer mogelijkheden.
Er kwam veel aan bod. Het was zinvol. De vrouwen weten nu ook een beetje wat wij als toeristen verwachten.

De workshop “ Hoe zorg je ervoor dat vrouwen lid worden en blijven” was voor mij niet moeilijk om te geven.
Ga 60 jaar terug in de tijd. Denk daarbij niet aan een cursus Excel, want daar zijn ze niet mee bezig.
Een cursus schoonmaken en met welke middelen daar waren ze in geïnteresseerd.
Ook het inzicht, dat de organisatie “Plattelandsvrouwen” er voor elke vrouw op het dorp is en niet alleen voor boerenvrouwen was voor deze vrouwen een eyeopener. Je samen ontwikkelen door middel van cursussen en informatieve avonden.

Ik vertelde van ons rustfonds. Zij waren erg onder de indruk, begrepen het gevoel zorg voor elkaar en de samenhorigheid.
Voor het avondmaal hebben we paddenstoelen geplukt in het bos. Heerlijk.

Helaas moesten we de andere dag weer verder, want er moest gewerkt worden.
We zijn weer terug gegaan naar Minsk. Onderweg hebben we veel ideeën opgedaan voor onze reis.
In de avond ben ik naar het Russisch ballet geweest. Wat een pracht en praal. Heel geschikt voor onze reis in 2011.

Vervolgens zijn Olga en ik doorgereden naar de vrouwen in het zuiden.
We sliepen onderweg in het plaatsje Mirr, een dorpje met een mooi kasteel.
Daarna verder naar het dorpje Pusha met het oudste bos van Europa en zijn prachtig wildpark.
In het bos komen nog bizons, wilde zwijnen, rendieren, herten, wolven en vossen enz. voor.
Verder is nog een kleine dierentuin en een geweldig museum.
Het park heeft een hotel met zwembad en meerdere sauna’s.
Je kunt er met de bus, onder begeleiding, een rondrit maken, maar een fiets of wandeltocht is ook mogelijk.
Al met al zeker een plaats waar we met de groep 1 of 2 dagen zullen verblijven.

Wij hebben in dit mooie park niet geslapen, maar kozen voor een verblijf bij het agro toerisme. We hebben er zelf gekookt met producten uit de tuin. Buiten onder de notenboom de tafel gedekt, flesje wijn, wc in de tuin, een huis zonder deuren. Mijn nacht kon niet meer stuk.

De plaats Brest met zijn unieke fort konden we door tijd gebrek niet meer bezoeken.
Ook de vrouwen in Ivanovo konden we niet meer bezoeken, omdat Olga terug moest naar Minsk.

Wit Rusland is een geweldig, mooi land. Moderne grote wegen, maar als je van de weg af gaat vind je het platteland met zijn kleine- of grotere dorpen en rustieke huisjes.
De stad Minsk is modern en erg mooi met haar vele parken.
De mensen in heel Wit Rusland zijn vriendelijk en geven een relaxte indruk.
Ik voelde mij er prettig en vooral veilig.

We hebben een mooie, interessante, afwisselend en boeiende ontmoetingsreis kunnen samenstellen, die ook nog eens redelijk betaalbaar zal zijn.

Ik heb met veel plezier aan deze reis gewerkt en mijn hart verloren aan Wit Rusland.

Ricky van Hartingsveldt.

Wilt u meer weten over ervaringen kunt u mij bellen 072-5022533.