|
 |
 |
De gezamenlijke avond van Vrouwen van Nu en Vrouwen samen Verder (v/h KVG Beemster) is altijd een feestelijke aangelegenheid, waar veel leden van beide clubs graag naar toe gaan. Woensdag 18 maart maakte daarop dan ook geen uitzondering. De zaal van De Kerckhaen vulde zich tot de laatste plaats met vrouwen, die elkaar natuurlijk van alles te vertellen hadden.
Het is maar goed dat deze foto geen geluidsopname is, want het gezellig 'gekakel' was niet van de lucht. |
| |
| Iedereen was uiteraard heel nieuwsgierig naar wat deze avond te bieden zou hebben en dat was een optreden van Toneelgroep 2gether, gespeeld door Bep Herbershoff en Janny Schut. 'Twee' was dan ook het sleutelwoord op deze gemeenschappelijke avond, zoals de voorzitter Dieta Jonk het in haar welkomstwoordje aangaf. Ze opende de avond voor Vrouwen van Nu als gastvereniging ook heel toepasselijk in het decor van de twee spiksplinternieuwe vaandels van beide verenigingen en het met ballonnen versierde podium. |
 |
| |
 |
'De Koningin' en 'De Laatste Keer'
2gether speelde twee delen van hun toneeltrilogie over Prinsjesdag over twee oude dames, die langs de route van de Gouden Koets op de derde dinsdag van september een goed plekje hebben gevonden. Ze voeren een tragikomische conversatie over ditjes en datjes. Gedurende de lange uren van het wachten tot het moment suprême worden de twee tegenstrijdige karakters feilloos uitgediept. |
| De ene zus Dora is van het zorgzame, de andere zus, Ina, een vertegenwoordigter van het belerende type. De twee zussen kunnen niet mét en niet zónder elkaar. Ze hebben één ding gemeen: ze zijn beiden ongetrouwd gebleven, maar koesteren nog wel steeds hun fantasieën over een echtgenoot en hoe het had kunnen zijn, iets waarmee ze elkaar proberen af te troeven. |
| |
|
 |
 |
| Toen het doek opging, kwamen de twee actrices op met klapstoeltjes en de nodige proviand om de lange uren met een natje en een droogje gezellig uit te zitten. Het was ongelooflijk knap dat de actrices het publiek vóór de pauze (bijna een uur) en na de pauze (drie kwartier) zo geboeid konden houden. Gezien de leeftijd van de dames geeft het script namelijk weinig ruimte aan actie. Het gebeurde allemaal zittend, maar het spel was grandioos: die opgewektheid van de één en die zurigheid van de ander. |
| |
|
 Gesprekje met Bep en Janny (Dora en Ina)
In de pauze even achter de coulissen een gesprekje met Bep Herbershoff (Dora) en Jannie Schut (Ina) gevoerd. Ze vertelden, dat ze hun acts al meer dan 250 keer tijdens acht seizoenen en altijd met groot succes hebben opgevoerd. Het zijn oprechte amateurs, die de nodige opleiding hebben genoten, onder meer toneelcursussen en een masterclass met Peter Oosthoek. Aanvankelijk was er alleen het eerste deel 'De Koningin'. "Om dit te kunnen goed te kunnen spelen, moet je je echt zusters voelen", vinden beiden. De schrijfster van deze boeiende trilogie, waarvan de laatste twee zelfs 'op het lijf' van de beide toneelspeelsters werden geschreven is Cocky van Bockhoven. "Het script is zo actueel en uitgekiend, dat we er echt niets aan kunnen, maar ook niet willen toevoegen. Dat wil niet zeggen dat we het nog net zo spelen als in het begin. De tekst gaat steeds meer voor je leven en uitdrukkingen kunnen door met de klemtoon ergens anders te leggen een heel bijzonder effect opleveren. Dat laten we er dan wel in." |
| |
|
 |
 |
| Het tweede deel van de trilogie, "De laatste keer", speelde zich zes jaar later af en er werd nog een moeilijker onderwerp aangeroerd. |
 Ina, de oudste zus bleek namelijk niet helemaal meer van deze wereld te zijn. Ze heeft nu weer eens heldere ogenblikken en is dan weer alles vergeten. Dit laatste geeft de jongste zus de kans haar fantasieën over haar verloofde, de knappe lakei van van de Gouden Koets uit de periode van voor WO II een meer prominentere rol te laten spelen. De zure zus heeft daar nu geen weerwoord meer op, al blijven de kibbelpartijtjes ook hier niet achterwege.
Toch is Ina af en toe nog helder genoeg om te beseffen, dat ze de grip op haar leven steeds meer verliest.
Terwijl zus Dora, getooid met de oranje sjerp fier de voorbijkomst van de koningin in de Gouden Koets aanschouwt, is daar tevens het trieste eind van "De laatste Keer' .
Dromen
In verband met de tijd werden alleen de eerste twee delen van de trilogie opgevoerd. Voor de opvoering van het derde deel "Dromen" (duur plm. 45 minuten) willen de dames Herbershoff en Schut vast nog wel eens een keertje terugkomen. Het is geschikt voor een halve avond, bijvoorbeeld na een jaarvergadering. Wel wordt dan een inleiding gegeven over wat er zich heeft afgespeeld in de eerste twee delen, zodat iedereen weer helemaal weet waar het precies over gaat. |
| |
|
 En zo kwam ook deze gezamenlijke avond weer tot een eind. Het applaus was ovationeel. "Wat hebben we genoten", verklaarde Wil Konijn. de voorzitter van "Vrouwen Samen Verder" .Ze besloot met een wensgedicht, dat mooi genoeg is, om in dit verslag op te nemen.
Glimlach
Een glimlach kost niets en brengt veel te weeg.
Het verrijkt hen, die het ontvangen,
zonder degenen, die het geven, armer te maken.
Het duurt maar een moment,
maar de gedachte eraan is haast wel eeuwig.
Niemand is rijk genoeg om dat niet te waarderen.
De glimlach geeft geluk aan het huis
en is een gevoelig teken van vriendschap,
het geeft moed aan diegenen, die moedeloos zijn.
Men kan het niet kopen, niet lenen niet stelen
Want het is een zaak die geen waarde heeft,
behalve op het moment dat men het geeft.
Als men soms iemand tegen komt
die niet weet hoe je moet glimlachen,
wees dan aardig, geefhemjouw glimlach,
Want niemand heeft zoveel behoefte
aan een glimlach als diegene die deze
zelf niet aan een ander kan geven.
|
|
| |
|
|
|
