Op de vroege ochtend van de 8e januari kwamen 32 leden van Vrouwen van Nu Beemster naar de kantine van SV Beemster voor de Nieuwjaarsreceptie. Het was helder vriesweer en hier en daar bleek de straat op enkele plekken verraderlijk glad.
In de kantine stonden de koffie- en theepot klaar en Gerie en Nelie hadden wat lekkers meegenomen. Iedereen zocht een gezellig plekje om een babbeltje over en weer te maken, waar daar is deze ochtend bij uitstek voor geschikt.
Nelie hield de hieronder staande toespraak.
Ter opluistering zijn van al de gezellige onderonsjes enkele foto's in de rede geplaatst.

Lieve vrouwen van Nu
Allereerst wil ik jullie allemaal voor dit komende jaar het beste wensen en vooral een hele goede gezondheid.

Gezondheid, dat is iets waar we de hele tijd mee bezig zijn, of je nu oud bent of jong, je ontkomt er niet aan. Wat zal ik vandaag weer eens eten? En meteen de vraag is het wel gezond? Ja, fruit moet, en het is ook de hele winter te koop, zelfs allerlei buitenlands fruit, dat is toch prachtig? ja, prachtig, maar wat krijgt de teler zelf van het fruit, hier in Nederland, maar ook, en meer nog , de buitenlandse fruitteler of boer. Datzelfde geld voor de groentes, en zuivelproducten, de consument betaalt veel meer dan dat de boer ontvangt. Er blijft zogezegd heel wat aan de strijkstok hangen.

Gezondheid is ook de manier van leven, en leven is hoe je je voelt, hoe je beweegt, hoe je omgaat met anderen, je kunnen ontspannen en vooral ook inspannen voor dingen. Je inspannen voor je eigen club, de Vrouwen van Nu, zoals wij dat doen, geeft ook een goed gevoel, en ook al zitten mijn zes jaren er bijna op, ik heb me altijd met liefde ingezet voor onze Vrouwen van Nu, en ben nog dankbaar voor de steun die mijn bestuur mij gaf, toen mijn man Wim was overleden vorig jaar.

Maar wat gaat 2009 ons brengen? In ieder geval een echte winter! Die hebben we nu al. Wie heeft het aangedurfd weer te schaatsen? Ik heb ze wel onder gehad en op een brede sloot wat geschaatst, maar ben nog van de generatie van kunstschaatsen, en je ziet alleen maar zwarte noren en zelfs al klapschaatsen. Ik val wel op met die witte schoenen!! Dus geen verre tochten – op de schaats, maar wel op vakantie?

Wereldwijde recessie- als nasleep van de kredietcrisis - veel meer werklozen , en toch steeds stijgende prijzen, meer mensen die aankloppen bijde voedselbank – je zal er maar afhankelijk van zijn!. Voor deze mensen geen verre reizen. Het kleine lichtpuntje is, dat de benzineprijs weer normaal is, dan blijft men toch autootje rijden. We duiken met goede hoop het verkeer in en dan maar hopen dat er verderop geen file is, waar je in terecht kom, (want sluipverkeer is uit den boze).

Alleen al door een ongelukje zijn er files, en een ongeluk zit in een klein hoekje, met al dat verkeer op de weg. Het blijft altijd opletten geblazen in het verkeer, en situaties inschatten, de snelheid in de gaten houden en kijken of je de auto ergens kan parkeren om geen bon te krijgen. Zonde van het geld. Het groeit niet op de rug, toch? Vooral niet stressen in de auto, want dat is niet goed voor de gezondheid. En zo ben ik weer terug bij de gezondheid, en is de cirkel rond... Evenals de aarde, die met een gigantische snelheid draait, maar gelukkig niet stilstaat. Stilstaan moeten wij ook niet, als Vrouwen van Nu en daarom gaan we er in 2009 weer met frisse moed tegenaan.