Door Erny van de Kleut

Berkhout, 25 maart 2010

Als gewoon bestuurslid en webmaster van Vrouwen van Nu, afdeling Beemster heb je buiten de bestuursvergadering bijna nooit het woord te voeren voor een groot publiek. Dat is vooral weggelegd voor de voorzitter (en tijdens de jaarvergadering ook de secretaris of de penningmeester). Toch is het wel eens leuk om deel te nemen aan een workshop Spreken in het Openbaar om de fijne kneepjes in spreekvaardigheid te leren, die een goede gastvrouw zich eigen heeft te maken. Onze voorzitter, Dieta Jonk, die ook nog maar pas deze functie bekleedt, had zich daarom gaarne opgegeven voor deze workshop, georganiseerd door de Provinciale Afdeling van Vrouwen van Nu. In haar kielzog reisde de webmaster mee naar Berkhout en het was journalistiek gezien ook een heel interessante dag.

De belangstelling voor het verwerven van een betere spreekvaardigheid, bleek groot. Voor de aangekondigde workshop hadden zich namelijk zoveel deelneemsters aangemeld, dat die over twee dagen verdeeld moesten worden. Per dag werden twee groepen van vijftien dames gevormd. De groep waarin Dieta en mijn persoontje waren ingedeeld, ging onder leiding van Judith Svenne aan de slag. We zaten in de gezellige zonnige kamer van restaurant 'De Ridder'. De uitbater zorgde er voor dat het niemand aan een natje en een droogje ontbrak.

De dames in deze groep kwamen vooral uit de omgeving van de Beemster: Groot-Schermer, Monnickendam, Starnmeer en, Wormerveer. Maar er was ook een groepje van wel vier dames/bestuursleden uit Bergen.
De eerste opdracht die gegeven werd was het voorstellen van jezelf. Dat was dan wel niet zo moeilijk, maar cursisten verklaarde unaniem toch wel heel erg gespannen te zijn. Eigenlijk helemaal niet nodig, want iedereen bleek best zijn mondje te kunnen roeren.
De tweede opdracht was: 'Waarom heb je je opgegeven voor deze workshop. Iedereen vertelde te hopen hier wat van te leren. Toch waren onder de cursisten een paar dames die wel konden bogen op enige ervaring, zoals een s ambtenares bij de burgerlijke stand en een schooljuffrouw. De dames die hun zegje gedaan hadden werden na hun spreekbeurt becommentariseerd, maar wel in het gemoedelijke. Er werd op gelet of iemand rechtop stond of wapperend met de handen. Het publiek aankijken is belangrijk! Niemand bleek een neuswrijf-tic te hebben, maar wel werd een stopwoordje gesignaleerd.

In de pauze werd van onze groep een foto gemaakt en daarna schoven we aan aan de gedekte tafel.

Na de pauze werden nog twee opdrachten uitgewerkt: het openen of afsluiten van een vergadering, waarbij het aankondigen of bedanken van een gast.
De laatste opdracht was iets vertellen over je zelf. Dat was heel boeiend, want iedereen bleek wel iets bijzonders te hebben meegemaakt, een bijzondere hobby te hebben of een interessante opleiding te hebben gevolgd. Vrouwen van Nu dus in de meest bonte schakeringen van het leven.

Judith wist door haar prettig gegeven instructies iedereen een riem onder het hart te steken en ondanks de zwetende handjes en de trillende stemmetjes werd het toch een hele ontspannende dag, waarbij veel gelachen werd. Maar ongetwijfeld ging iedereen naar huis in de stellige overtuiging heel wat opgedane kennis 'in het rugzakje' mee te nemen.

Dank je wel Judith....