Middenbeemster, maart 2010

Het was in 2009 al weer zestig jaar geleden, dat mevrouw Guurtje Dikstaal-van Twisk lid werd van de club, die toen nog De Nederlandse Bond enzovoort heette. Ze woonde aan de Zuiderweg en had pas een baby gekregen. Haar buurvrouw vond dat ze er ook eens uitmoest en zei dat haar dochter wel op het kleintje kon passen. "Ik vond mezelf met mijn 29 jaar eigenlijk nog veel te jong; de meeste leden waren toch wel zeker 40", zegt ze zelf. Maar het beviel haar toch wel, want vanaf die tijd is ze trouw lid gebleven.

Zeker toen ze met haar echtgenoot naar de Havermeer verhuisde, had ze daar een hele afleiding aan. Trouw stapte ze op de fiets om in Middenbeemster vergaderingen en bijeenkomsten bij te wonen. Toen bestonden de leden voornamelijk uit boerenvrouwen, die bijna het erf niet af kwamen. De activiteiten waaraan Geertje meedeed waren de kooklessen, die plaatshadden in het huidige Onder de Linden, een schoonheidscursus in wat nu het Chinees restaurant, maar ook volksdansen en het zangkoor. Dat laatste trad op tijdens de kerstviering. De repetities vonden plaats in de huiskamer van mevrouw Spaans-Jonges aan de Middenweg en later bij mevrouw Francis. De foto van het koor is gemaakt tijdens het vijftigjarig jubileum van de Afdeling Beemster. Dirigente van het koor was mevrouw Stroet. "Die haalde het uit je tenen vandaan!". We hadden nog wel langer door willen gaan, maar de leden van ons cluppie waren inmiddels zo oud geworden en er bleven er nog maar zo weinig over, dat het koor er mee stopte. Voor wie nog wilde blijven zingen werd voorgesteld om over te stappen naar het koor van Middelwijck, waar Corrie ook dirigent was en enkele leden van ons koor al zongen. Dat koor werd toen nog Ouderenkoor genoemd. Dat vond ik helemaal niet leuk. Ik voelde mezelf helemaal niet oud. Nu heet het Dameskoor Middelwijck en dat is veel beter."
Hoe het ook zij, Geertje stapte niet over, iets Wat ze achteraf wel spijtig vindt: "want dan houd je het niet bij en nou 'doet mijn stem het niet meer.'
Waar ze ook wel graag aan meedeed waren de uitstapjes met de bus. Deze stopten toen de belangstelling steeds meer achteruit ging en de bus niet meer vol te krijgen.

De Opera club
Wat ze wel tot op heden nog volgehouden heeft, is de Operaclub, hoewel deze nu tanende is. want steeds meer dames vallen af. "We waren met acht dames, maar nu zijn we nog maar met z'n drietjes," zegt ze. "Mevrouw Helder is onlangs overleden, mevrouw Ubbels zit in een verpleeghuis en mevrouw Scheringa is zeer slecht ter been. Wel hebben we besloten nog één keer samen te komen, voor de allerlaatste keer met koffie en een gebakje."
Die operaclub werd 58 jaar geleden opgericht ter gelegenheid van de toneelmiddag van de Plattelands Vrouwen in Het Heerenhuis. Die viel altijd op de zaterdagmiddag van de kermis en die toneelmiddag was blijkbaar zo belangrijk dat zelfs de kermis daar een paar uur voor werd stilgezet. De opera werd een groot succes en daarna bleven de leden elkaar regelmatig thuis ontmoeten. De naam 'De Operaclub', werd in ere gehouden, maar er zijn nooit meer opera's uitgevoerd; het werd gewoon een gezelligheidsclubje 'onderons', waarbij niet vergeten werd een breikous of ander handwerkje mee te nemen.

Bij volle maan
De bijeenkomsten van de Plattelandsvrouwen werden altijd gepland bij volle maan. Dan was het licht langs de weg, want iedereen ging altijd op de fiets. Als het heel slecht weer was, namen we de taxi van Jan Beunder, die bij Het Heerenhuis hoorde. Maar op tijdens een kerstbijeenkomst was het 's avonds zo glad was geworden, dat Beunder van zijn vrouw niet meer de weg op mocht. De enige manier om weer thuis te komen was lopend. Telefoon om te waarschuwen had je toen nog niet. We zijn vroeg in de ochtend heelhuids thuisgekomen, want het was een heel eind lopen naar de Havermeer, waar ik toen woonde. Maar we hadden vreselijk veel lol onderweg en we waren niet eens moe.

Foto's van gebeurtenissen tijdens haar lange lidmaatschap van Vrouwen van Nu Beemster kon mevrouw Dikstaal helaas niet laten zien. Wel plakboeken vol kiekjes die gemaakt werden tijdens ontvangsten, waarbij ze aanwezig was als echtgenote van Cornelis Dikstaal, de laatste Dijkgraaf van Waterschap de Beemster.

Ondanks het feit, datmevrouw Dikstaal met haar bijna 90 jaar tot één van de oudste leden van de afdeling Beemster gerekend kan worden, ontbreekt ze nooit bij de bijeenkomsten, die georganiseerd worden.
Zo zat ze op 24 maart in de zaal tijdens het optreden van Marijke Kots in De Kerckhaen van Westbeemster en tijdens de laatste kerstviering in december 2009 werd ze gefotografeerd terwijl ze gezellig zat te keuvelen met haar tafelgenoten in 'De Nieuwe Tuinbouw'.
Overigens is ze ook nog een zeer actief lid van Koersbalclub Middenbeemster.